New Zealand at last!

De laatste halve dag in Hong Kong nog even cultureel gedaan, we zijn naar het Hong Kong Museum of History geweest. Om een of andere onduidelijke reden was het vandaag gratis, maar ons hoor je niet klagen. Best een leuk museum om even anderhalf uur rond te slenteren en zo de geschiedenis van Hong Kong tot je te nemen. Daarna nog even weer aan het water gezeten om nog een keer de prachtige skyline te bewonderen. Hij was nog steeds mooi. Na een paar winkels ingelopen te zijn in de hoop toch nog een iPhone op de kop te tikken (wat niet gelukt is) en een lunch van hamburgers met patat zijn we teruggegaan naar het hotel. We waren nog wat aan de vroege kant voor de transfer naar het vliegveld, en aangezien we eigenlijk ook geen zin hadden eerst langs twintig andere hotels te moeten rijden, hebben we uiteindelijk een taxi genomen.

We waren al belachelijk vroeg op het vliegveld, omdat we graag zo vroeg mogelijk wilden inchecken zodat we nog konden proberen stoelen te regelen met extra beenruimte. We moesten toch weer elf uur zitten en dat doen we liever niet opgevouwen. Het leek eerst niet te lukken, maar na enig aandringen bleek er nog één stoel bij de nooduitgang beschikbaar te zijn, en één stoel in de rij erachter. Konden we helaas niet naast elkaar zitten, maar kon ik in ieder geval mijn benen strekken. Gelukkig bleken we in het vliegtuig nog met een vriendelijke Indiër te kunnen ruilen zodat we alsnog naast elkaar zaten. Helaas was dit slechts één van de twee lichtpuntjes tijdens de vlucht, de tweede was het filmpje van de safety instructions, dat was echt heel grappig. Air New Zealand had een aantal spelers en de coach van de “All Blacks”, het nationale rugby-team van New Zealand, ingeschakeld om op een hele komische en luchtige manier duidelijk te maken waar je allemaal op moet letten bij het vliegen. Je moet er bij geweest zijn. Verder was de vlucht vooral lang, lawaaierig door een overdaad aan krijsende baby’s om ons heen, en hobbelend door de tijdens een groot gedeelte van de vlucht aanwezige turbulentie.

Maar goed, we zijn uiteindelijk aangekomen in Auckland! Op het vliegveld de auto opgehaald, en daarna op naar het centrum van de stad waar ons hotel is. Dat viel nog niet mee met een navigatiesysteem dat absoluut niet deed wat we wilden en een stuur dat aan de verkeerde kant zit. Dus ook dat was even zweten, maar rond een uur of twee waren we eindelijk in ons hotel. We hebben een prachtige ruime kamer in het Sky City Hotel, vlak onder de Sky City Tower. Die gaan we morgen maar eens beklimmen. Vandaag zijn we vooral moe. Na een opfrissende douche en telefoontje naar Paul in Otautau zijn we nog even door het centrum van Auckland geslenterd, wat een stuk minder hectisch is dan Hong Kong. We hebben in één van de restaurants in Sky City een pre-christmas buffet diner verorberd, en toen vielen we allebei zo ongeveer om… tijd om te gaan slapen.

Jeuj, wat een drukte!

Vandaag hebben we opnieuw een dag lang door Hong Kong geslenterd. Vanochtend eerst begonnen met een stukje op de boot naar Hong Kong island met de Harbour Cruise boot. Helaas was het wat mistig, dus het uitzicht was minder fraai dan gisteren, maar je laten varen is best lekker, vooral als je er gratis cake bij krijgt! Nadat we erachter kwamen dat we hadden moeten melden dat we er bij Central af hadden gewild, stapten we bij de volgende halte uit en pakten we de metro terug. We sjokten wat rond in een groot winkelcentrum op zoek naar iets eetbaars voor de lunch, maar dat bleek lastiger dan gedacht. Uiteindelijk zijn we uit pure wanhoop maar weer terug naar het metrostation gesjokt om daar een paar sandwiches te scoren. En overal waar we wilden lopen, liepen mensen voor onze voeten, die nog langzamer sjokten dan wij al deden. Een grote stad is best leuk, maar er zouden wat minder mensen moeten zijn…

De middag hebben we, toen de Harbour Cruise klaar was, even in een park een broodje zitten oppeuzelen, waar weliswaar ook mensen waren, maar gelukkig niet zoveel tegelijk en ze zaten vooral stil. Daarna hebben we ons hotel even opgezocht om vervolgens de Temple Street Market te bekijken en de Tin Hau Tempel, waar het lekker rustig was en waar mooie spiralen van wierook boven onze hoofden hingen. 1 zo’n spiraal brandt tot wel 10 dagen lang. Helaas mochten we er geen foto’s maken.

Tegen het schemeren zijn we naar het water gegaan aan de Zuidkant van Kowloon om daar iets te eten. Wij houden allebei erg van Thais eten, en na weer een hoop gesjok wisten we een prima restaurantje aan de waterkant te vinden met uitzicht op de steeds mooier verlichte skyline. Steeds meer touringcars verzamelden zich daar helaas ook en drommen mensen werden uitgeladen voor de Symphony of Lights, een lichtshow met schijnwerpers en laserstralen vanaf de hoge skyscrapers. Met een muzakje op de achtergrond lichtten op de maat van de muziek verschillende gebouwen op en probeerden wij met ministatief en camera alles zo goed mogelijk vast te leggen. 10 minuutjes duurde het slechts, maar het was zeker leuk om mee te maken, vooral omdat er nu ook nog overal gigagrote kerstversieringen op de gebouwen hangen.

Het ritje in de metro was nog even dringen, gelukkig hoefden we maar 2 haltes en nou zitten we met een drankje in de hotelbar. Moe van alle indrukken, maar ook zeker van alle drommen mensen die je de hele dag om je heen hebt. Morgen nog een halve dag en dan vliegen we door naar Auckland. Zou het daar ook zo druk zijn?

Kennismaking met Hong Kong

Je telefoon kwijt raken in Hong Kong. Een beter excuus om dan toch maar een iPhone 4 te kopen kan ik echt niet bedenken. Maar goed, zie er dan nog maar eens eentje te vinden. Overal hebben ze hem, het doosje van de iPhone 4, alleen de telefoon zelf is overal uitverkocht. Tenzij je in een of ander vaag computerwinkeltje de hoofdprijs wil betalen, en daar heb ik niet zo heel erg veel zin in. Eerst maar eens checken wat dat ding in Nederland eigenlijk kost.

Traveltip van de dag: ga in Hong Kong niet voor 11 uur ‘s-ochtends shoppen voor iets anders dan eten. Alle winkels zijn dan namelijk nog dicht. Om 10 ‘s-avonds is het geen probleem, dan kun je bovendien over de hoofden lopen. Straten waar overdag auto’s rijden zijn opeens “pedestrian only”, markten worden uit de grond gestampt, kortom één groot gekkenhuis.

Vanmiddag hebben we echt de toerist uitgehangen, een bustour langs de highlights van Hong Kong Island. We zitten zelf met ons hotel in Kowloon, zeg maar het vaste land van Hong Kong. Na een iets te lange bustocht langs een heleboel hotels om mensen op te pikken (wij waren het eerste hotel waar ze langs kwamen) begon de tour met letterlijk het hoogtepunt: Victoria Peak. Dat is het hoogste punt van Hong Kong Island met vijfhonderdnogwat meter en een prachtig uitzicht op de indrukwekkende skyline van Hong Kong. Met de bustour was zelfs speciaal voor de gelegenheid een fotograaf meegegaan om dit moment vast te leggen. Aan het eind van de middag had hij de foto al uitgeprint. Het lijkt er verdacht veel op dat de achtergrond er een beetje bij gephotoshopped is, want alhoewel het toch echt een beetje heiig was, is de achtgrond op de foto haarscherp. Net als de voorgrond trouwens, dus we hebben hem toch maar gekocht.

De tweede stop tijdens de tour was Aberdeen, een pittoresk vissersplaatsje aan de zuidkant van Hong Kong. Of wat er nog van over is, in de haven lagen meer luxe jachten dan vissersboten. We zijn er met een sampan doorheen gevaren en kwamen daarbij onder andere langs het Jumbo Restaurant, naar het schijnt het grootste drijvende restaurant ter wereld. Best leuk, maar niet echt spectaculair.

Wie ooit in China op vakantie geweest is, weet dat een excursie in China niet af is zonder het verplichte bezoek aan de huppeldepupfabriek. In dit geval was het de juwelenfabriek. Dus dat onderga je dan maar. Gelukkig hadden ze er wel een toilet, zodat het bezoek niet helemaal voor niets was.

Tenslotte hebben we nog een bezoek gebracht aan Stanley Market, een grote openlucht markt. We voelden ons even weer helemaal thuis, het was net alsof je op de Beverwijkse Bazaar rondliep, maar dan alleen het Chinese gedeelte.

Toen we rond zeven uur weer in het hotel waren, hadden we nogal honger dus besloten we voor snel en gemakkelijk te gaan, het lopend buffet. En dat was boven verwachting goed, zelden zo van een lopend buffet genoten. Na de Starbucks nog even een bezoekje te hebben gebracht (2x vandaag, die varen wel bij onze cafeïnezucht), was het welletjes. Afzakkertje in de hotelbar met de Macbook op schoot en nou gaan we kijken of de jetlag al overwonnen is.





Meer foto's, zie hier.

Hong Kong troubles

We hebben de eerste etappe achter de rug, we zijn veilig in Hong Kong aangekomen. Het leek er even op dat we op Schiphol de nacht op een veldbedje moesten doorbrengen vanwege het slechte weer, maar gelukkig ging de Boeing 747-400, na een uitvoerige de-icing procedure, toch om kwart voor 12 weg. Met slechts 1 uur vertraging kwamen we tegen het eind van de middag in Hong Kong aan, waar we vervolgens van plek naar plek op het vliegveld werden gestuurd en uiteindelijk in een bus belandden die ons, via enorme omwegen, bij ons hotel afzette. Mooie kamer op de 9e verdieping, met om de hoek de drukke winkelstraten van Kowloon.
Meteen stortten we ons in de mensenmassa in een klamme warmte, om er vervolgens na een uurtje achter te komen dat Mathijs zijn iPhone kwijt was. Het zit ons toch echt niet mee, zeg! Dus terug naar het hotel, want daar zal hij dan wel liggen, maar niets. Geen idee ook wat er gebeurd is, uit een zak gevallen of domweg gestolen, we weten het niet. Pffff. Even afreageren en toen toch maar stappen ondernomen om het ding te blokkeren. Gelukkig heeft het hotel internet (niet gratis natuurlijk) dus het nummer van de T-Mobile klantenservice was zo gevonden en contact met het thuisfront was zo gelegd want de contactlijst uit de foon staat ook nog op de iPad (die gelukkig in de kluis kan).
Voor vanavond is de lol er wel een beetje af verder en we zijn ook moe en hebben slaap, dus voorlopig even niks meer doen hier. Morgen een nieuwe dag met nieuwe indrukken en Hong Kong gekte.

Koffers gepakt

We hebben een emotionele week achter de rug. Mathijs z'n vader is vorige week in het ziekenhuis opgenomen en we hebben lang gewikt en gewogen of we de reis wel door wilden laten gaan. Gisteren hebben we, na een gesprek met de familie en de arts, toch besloten te gaan. We houden nauw contact met het thuisfront en gaan er het beste van maken.
Morgenavond vertrekken we naar Hong Kong en vanmiddag hebben we alles ingepakt. We hebben de spullen verspreid over 2 koffers, mocht er eentje zoekraken dan hebben we altijd nog wat, tenzij natuurlijk beide koffers verdwijnen. Hopelijk blijkt het allemaal niet nodig.
We zijn er niet rouwig om de Nederlandse sneeuwtroep en kou achter te laten, maar gaan wel met gemengde gevoelens weg. Misschien helpt de afstand en de nieuwe omgeving om de gedachten op andere dingen te krijgen. We gaan in ieder geval hier verslag doen en het volgende bericht zal dan ook van de andere kant van de wereld komen. Tot dan!

De reispapieren zijn er!

Zeer ruim op tijd hebben we vandaag onze reispapieren al kunnen ophalen. We hadden3 kwartier nodig om alles bij het reisbureau door te nemen. :-)

Ik kreeg via Twitter al de vraag waarom we nog naar een reisbureau zijn gegaan in deze snelle web 2.0 tijd. Nou, als we dit allemaal zelf hadden moeten regelen, hadden we met zoveel instanties te maken gehad, dat we er een dagtaak aan zouden hebben denk ik. Dus daarom gewoon alles bij The Travel Company in Heemskerk uitbesteed en daar hebben ze alles prima geregeld. Tussendoor kwam men zelfs nog met een vraag of we nog ons resort in Fiji wilden wijzigen, omdat ze van een agent ter plaatse hadden vernomen dat daar bij het hotel niet zoveel strand was. Kijk, dat is service en dat is best wat waard. Nou zijn wij geen strandmensen (waarom ga je dan naar Fiji zul je je afvragen), dus dat was verder geen probleem. En Fiji, tja, dat lag zo mooi op de route en als het kan, waarom dan niet, toch?

Voorlopig hebben we nog genoeg te lezen, want er zat per bestemming een uitgebreid verhaal bij met tips en informatie. Verder hebben we in bijna alle vluchten nog betere plekken weten te regelen, en de rest hopen we bij inchecken te kunnen doen, dus Mathijs kan zijn lange benen in ieder geval af en toe eens strekken. Nog 3 weken te gaan, het aftellen is begonnen!

Leesvoer

Als wij op reis gaan zijn we altijd van tevoren al maanden bezig met inlezen. Want de voorpret is bijna zo leuk als echt op reis gaan. Voor de komende reis hebben we de volgende boeken ingeslagen:

- Hong Kong Encounter van Lonely Planet omdat ie lekker klein is en toch veel informatie bevat
- Capitool gids Nieuw Zeeland voor de mooie plaatjes
- Lonely Planet New Zealand voor de diepgang
- Nieuw Zeeland gids van Lannoo voor de auto en wandelroutes
- Kiwi's en kilometers van Polly Evans, een grappig reisverhaal

Nou moeten we alleen nog beslissen of we dit ook allemaal gaan meezeulen...