dinsdag 7 augustus 2012

Beren op de weg

Zaterdag een dagje Banff en omgeving. We zijn begonnen met de Gondola in de hoop de grote drukte voor te zijn. Vandaag (maandag) is namelijk de nationale feestdag in Canada, dus iedereen heeft een lang weekend en trekt de bergen in. De Gondola gaat Mount Sulfur op waar je een mooi uitzicht hebt over Banff en omgeving.

De Banff Gondola
's-Middags hebben we een stukje gewandeld langs Lake Minewanka en hebben we ons laten lekprikken door de alom aanwezige muggen. Daarna rustig aan gedaan, even in het zwembad gelegen en vroeg gegeten, want we moesten op tijd klaar zijn voor het hoogtepunt van de dag, een wildsafari in de vroege avonduren. En boy oh boy was dat een afknapper! Twee uur lang uit een bus zitten turen op zoek naar wild en alles wat we gezien hebben is 1 hele vos. En dat terwijl we uit het raam van onze hotelkamer gewoon een elk konden zien lopen. Geen aanrader dus.

Uitzicht vanaf de Icefields Parkway
Gisterochtend hebben we Banff vaarwel gezegd en zijn we op weg gegaan naar onze volgende bestemming, Jasper. En om daar te komen volg je de 230 km lange Icefields Parkway, tot nu toe de mooiste bergweg die we ooit ter wereld meegemaakt hebben. Het ene uitzicht is nog mooier dan het andere, en we hebben in een dag meer gletsjers gezien dan de meeste mensen hun hele leven te zien krijgen. Het hielp wel dat het prachtig weer was, dan ziet alles er meteen een stuk mooier uit. En we hebben onze eerste beer gezien! Hij stak op zijn dooie gemakkie de snelweg over, maar was helaas alweer uit het zicht verdwenen voordat we camera's gepakt hadden.

Athabasca Glacier
Onderweg zijn we ook nog op een gletstjer geweest, de Athabasca Glacier aan de rand van de Columbia Icefields. Met een bus met enorme wielen wordt je de gletstjer opgereden waar je even mag rondglibberen en foto's maken. Een hele aparte ervaring.

Vlak voor Jasper nog een paar watervallen bewonderd, de Athabasca Falls en de Sunwapta Falls. Jasper zelf is best een leuk dorpje, Banff in het klein.

Lake Maligne met Spirit Island
Vandaag een relaxed dagje gedaan in Jasper. Vanmorgen zijn we naar Lake Maligne gereden, zo'n 50 km vanaf Jasper. De weg erheen was ook weer mooi. Op het meer hebben we een boottochtje gedaan wat weer prachtige plaatjes opleverde. Langs de oevers van het meer hebben we voor het eerst een moose gezien (best zeldzaam op deze plek).



Beer vastgelegd!
En op de weg terug hebben we weer een beer gespot, ditmaal vlak langs de weg, wat meteen een kleine opstopping veroorzaakte, want iedereen zet meteen zijn auto stil om foto's te maken. Wij ook natuurlijk. De foto's zijn niet geweldig, maar toch, we hebben er eentje vastgelegd.

Elks up close and personal




Vlak bij Jasper moesten we nog een meer bezoeken, want Annet moest en zou op de foto bij Lake Annette. Toen we even langs het meer liepen kregen we nog gezelschap van een drietal elks. Dus we hebben ons portie wild vandaag dubbel en dwars gehad.





Morgen nog verder de rimboe in naar Clearwater. Daar hebben we geen internet, en geen tv. Hopelijk hebben we wel bedden.

zaterdag 4 augustus 2012

Nationale parken? Je struikelt erover!

Voor vandaag zijn er niet genoeg superlatieven om de omgeving te beschrijven. Vanuit Revelstoke reden we bij heerlijk zonnig weer door respectievelijk Mount Revelstoke National Park, Glacier National Park, Yoho National Park en uiteindelijk Banff National Park. Het ene was nog mooier dan het andere en bij iedere bocht in de weg veranderde het landschap weer en kon je weer nieuwe hoge bergtoppen zien opdoemen. De temperatuur was ook precies goed, wisselend tussen de 16 en 23 graden.

Emerald Lake
In Glacier National Park hebben we vanochtend eerst een korte wandeling gemaakt langs enkele enorm grote ceders. In het Yoho National Park reden we even van de doorgaande weg af naar Emerald Lake en kwamen we nog een natuurlijk ontstane brug van steen tegen die door een snel stromende rivier steeds verder wordt uitgesleten. Onderweg zagen we vlak langs de weg nog een groepje berggeiten, maar we hopen natuurlijk nog veel meer wild te gaan zien.

Lake Louise
In Banff zijn we naar Lake Louise gereden, het meest gefotografeerde meer van Canada, en terecht. Hier werd het wel steeds drukker, want de Canadezen blijken een extra lang weekend te hebben vanwege een feestdag en die trekken er dus ook allemaal op uit. Dat is in de plaats Banff ook wel te merken, maar gelukkig ligt ons hotel niet in hartje stad, maar net iets erbuiten. We blijven hier twee nachten.

Voor morgen hebben we kaartjes geregeld voor de kabelbaan om het park eens van grote hoogte te gaan bekijken en morgenavond doen we nog een wild excursie. Er wordt volop zon voorspeld, dus dat gaat opnieuw foto's om in te lijsten opleveren. Maar je moet er echt zijn, want een foto doet geen recht aan de fantastische natuur hier.

vrijdag 3 augustus 2012

Upgrades, you gotta love 'em

Vandaag ging de reis van Penticton naar Revelstoke. Het eerste deel van de reis was nogal druk, de snelweg loopt dwars door Kewlona en Vernon, en dat betekende een eindeloze rij stoplichten, winkels, en fast food restaurants. In Vernon nog "even" koffie gehaald bij de Starbucks en we waren duidelijk niet de enigen. Het weer was ook iets minder dan de vorige dagen, af en toe een regenbuitje, maar de temperatuur blijft aangenaam boven de 20 graden. De route naar Revelstoke loopt van meer naar meer en naarmate we Revelstoke naderden werden de bergen weer hoger.

Three Valley Gap
Vlak voor Revelstoke hebben we nog een bezoekje gebracht aan Three Valley Gap, een openluchtmuseumpje met een verzameling voor Canadese begrippen oude gebouwen (eind 19e, begin 20e eeuw), een aantal old timer auto's (waaronder een paar Model T Fords), en wat oude treinstellen. Niet indrukwekkend, maar leuk om even een uurtje in rond te lopen. Veel historischer zal het waarschijnlijk niet worden in Canada.

Hotelkamer met keuken
Ons hotel in Revelstoke, het Sutton Place Hotel, ligt buiten het dorp een stukje bergop. En het is een prachtig hotel! Bij het inchecken worden we getrakteerd op een gratis upgrade, wat betekent dat we een one-bedroom suite hebben betrokken. Je kunt het nauwelijks een hotelkamer meer noemen, het is meer een woning. Zo hebben we een superdeluxe keuken (niet dat we er iets mee doen), een woonkamer met grote televisie en een iPod docking station (dus muziek van iPhone), een slaapkamer met een megagroot bed en een televisie, een entertainment room met nog een televisie, en twee badkamers. Oh ja, ook nog een utility room met een wasmachine en droger. Jammer dat we hier maar 1 nacht blijven.

Terras met uitzicht
Nadat we een beetje gesettled waren in onze kamer woning hebben we heerlijk in de hot tub gedobberd met uitzicht op de bergen, en 's-avonds hebben we gedineerd in het restaurant van het hotel. Morgen door een aantal nationale parken naar Banff.

donderdag 2 augustus 2012

Logeer aan een meer

Capilano suspension bridge
Gisteren zijn we vanuit Vancouver vertrokken richting Harrison Hot Springs, een korte rit van ongeveer 150 km. Eerst hadden we nog een stop bij de Capilano Suspension Bridge waar we een paar uurtjes hebben doorgebracht in een mooi aangelegd park met een best wel lange hangbrug, een tree-top walk en een cliffwalk, wat allemaal spannender klinkt dan het is, maar het was in ieder geval nog lekker rustig om half 9 's ochtends toen het open ging. Toen de eerste bussen met krullen werden uitgeladen konden wij weer verder, prima timing.

De patserbak, een Chrysler 300
Toen werd het tijd om de auto eens goed te testen op Highway 1. Conclusie: Het zonnedak kan open, de stereo doet het en hij trekt lekker snel op. Maar ik vind het wel een patserbak. We waren al vroeg in Harrison Hot Springs waar we eerst maar even een stukje langs het meer hebben gelopen. Het hotel zat er vlak bij en het plaatsje is niet zo druk. We wilden ook de hot springs proberen, wat het openbaar zwembad bleek te zijn. Het water was aangenaam warm en we hebben even een uurtje gedobberd. 's Avonds nog schnitzel gegeten bij een Duits restaurant (omdat het kan) en toen ging het licht alweer uit.
Vandaag reden we door prachtige berglandschappen bij zonnig weer richting de volgende bestemming, Penticton. Onderweg hebben we nog een wandeling gemaakt met prachtig uitzicht op besneeuwde bergtoppen en mooie bloemenweiden in Manning Provincial Park.
Ook hebben we aardig wat wild gezien, zoals vrij tamme grondeekhoorntjes, chipmunks (wangzakeekhoorn), raven en een Clark's Nutcracker (soort vogel) die we nog niet kenden. Dit is zoals we ons Canada hadden voorgesteld. De enige weg door het park, Highway 3, was helaas nog versperd door een grote truck met hout die volledig op de kop dwars over de weg lag en het hout was op een tegenligger gestort. Een akelig ongeluk. We konden na een tijd stilstaan weer verder.
In Penticton zitten we aan het Okanagan Lake in het Lakeside resort. Prachtige plek, mooi uitzicht, maar ook een stuk drukker dan Harrison Hot Springs. Het kwik is intussen gestegen naar 30 graden, dus er wordt druk in het water gedobberd en langs het meer geflaneerd. Morgen weer verder, naar Revelstoke. Hopelijk houdt het mooie weer nog een tijdje aan.

dinsdag 31 juli 2012

Vancouver voor beginners

Als je zoals wij maar 1 dag hebt om Vancouver te ontdekken, dan pak je de makkelijke optie: de hop-on, hop-off bus van Bigbus.ca. Deze rijdt langs alle bezienswaardigheden en onderweg wordt er ook nog van alles verteld over wat je ziet. Maar voordat we in de bus konden stappen, moesten we nog wat uurtjes overbruggen, want om kwart voor 7 zaten we aan het ontbijt en om half acht waren we klaar voor onze ontdekkingstocht (jetlag zorgt voor een lange dag om van te genieten), maar de bus begon pas rond 9 uur te rijden.
Totempalen in Stanley Park
We hebben daarom een 2e, en deze keer succesvolle, poging ondernomen om wat van Stanley Park te zien. Om het hele park heen ligt een mooi wandel/fietspad (fietsen is hier echt een rage voor toeristen) en we konden in alle rust genieten van het uitzicht op de skyline van Vancouver. En passant nog even een verzameling totempalen op de foto gezet en in de verte de Lion's Gate Bridge, waar we morgen overheen hopen te rijden als we de stad weer verlaten. En toen was het even zoeken naar de rode Bigbus, die gelukkig ook nog lekker leeg was.

Mathijs onder de indruk van de steamclock
We hebben 2 delen van Vancouver bezocht met de bus, namelijk Chinatown en Gastown, beide de wat oudere delen van de stad. In Chinatown (een van de grootste ter wereld) was het nog erg rustig, te vergelijken met Hong Kong, waar je ook niet voor 11 uur een winkel hoeft te bezoeken, want niks is er open. Dat krijg je dan met je jetlag. De Sun Yat Sen Garden was een mooi stukje groene oase in de stad en deed ook denken aan wat we in China ooit gezien hebben. Tussen Chinatown en Gastown liepen we langs een wat minder toeristisch stukje van Vancouver en moesten we slalommend tussen de zwervers, met karretjes vol blikjes en plastic flessen, drugsverslaafden en algemeen wazige types ons een weg banen. In Gastown was het een stuk drukker op straat,  met hordes toeristen die zich stonden te vergapen aan de ietwat "underwhelming" steamclock (een klok die ieder kwartier een deuntje laat horen met stoomfluiten) en de grote hoeveelheid winkels met toeristenmeuk. We zijn er nog even de Vancouver Lookout op geweest, met de lift naar een uitzichttoren op 168 meter hoog van waar je een mooi uitzicht over de stad hebt.

Met de bigbus reden we toen terug naar Stanley Park, waar nog de mogelijkheid was om met een andere shuttle het park helemaal rond te rijden. Een klein uurtje moesten we ons toen overgeven aan chauffeur Larry, die vooral bij de Canadese en Amerikaanse passagiers erg in de smaak viel en zelf het hardst lachte om zijn flauwe grappen. 1 voorbeeld: we passeerden een stel op een tandem, Larry sommeerde de mensen te stoppen en vertelde de man voorop dat zijn partner niet meetrapte. Lachen gieren brullen dus. Not. 1 tip dus: als je de Stanley Park shuttle wilt nemen, vraag dan eerst even of Larry dienst heeft.
Vanavond wordt het waarschijnlijk Thais eten, want dat doen we wel een keer altijd als we ergens in het buitenland op vakantie zijn en hier is de keuze qua buitenlands eten echt enorm te noemen, dus ook Thais zit er tussen. Over Sushi bars struikel je trouwens, maar dat is aan ons weer niet zo besteed. Morgen rijden we de stad uit naar Harrison Hot Springs, wat zo'n 125 km verderop ligt. Wordt vervolgd!

maandag 30 juli 2012

Breaking! Groenland is helemaal niet groen.

Het was eindelijk zover. Onze reis naar Canada ging beginnen. De eerste dag van zo'n vakantie is niet de dag waar ik het meeste naar uitkijk, vliegen blijft voor mij een noodzakelijk kwaad. Maar dit moet toch wel een van de meest gesmeerd lopende vluchten zijn die we ooit gehad hebben. We vlogen met Air Transat, en hadden wat extra geld uitgegeven voor een upgrade naar de Club Class. En dat was het meer dan waard! Het begon het al bij het inchecken, waar we zo de hele rij voorbij konden lopen naar een aparte balie. En bij de security konden we weer langs dezelfde rij lopen. In het vliegtuig hadden we lekker ruime stoelen met zelfs voor mij voldoende beenruimte. Er zat nog geen twintig man in de Club Class, maar we hadden wel twee stewardessen tot onze beschikking, die ons volpropten met eten en drinken.

De vlucht zelf was ook niet verkeerd, behalve dan dat hij erg lang was. Maar geen turbulentie, en zo nu en dan prachtig uitzicht. Op IJsland, op Groenland, dat helemaal niet groen blijkt te zijn maar vooral zwart en wit, en de laatste paar uur op Canada. Heel veel meren, en het laatste stuk voor Vancouver de Rockies, met prachtig besneeuwde bergtopen die boven de wolken uitsteken.

Ook op Vancouver Airport liep alles gesmeerd, de paspoortcontrole ging redelijk snel, en we hadden als een van de eersten onze koffers (lang leve de Club Class). Daarna naar de Avis voor de huurauto, waar we ook nog gratis een upgrade kregen. Dus we rijden rond in een Chrysler 300, een echt Amerikaans slagschip. De TomTom doet het gelukkig ook, dus om een uur of half drie ploften we op ons bed in ons hotel in downtown Vancouver.

Uitzicht vanaf het balkon van onze hotelkamer
Na kort uitgerust te hebben, zijn we toch nog even de stad ingelopen, richting Stanley Park. Maar na zo'n lange vlucht en met het tijdsverschil waren we gewoon te moe om nog iets zinnigs te doen. Dus rond 6 uur hebben we nog een hapje gegeten en om 8 uur lagen we in bed. Vandaar dat ik nu om half zeven 's-ochtends zit te bloggen. Vandaag gaan we Vancouver verkennen!

zondag 1 juli 2012

Canada Mountain Country

Het gaat er weer van komen. We hebben dit jaar een reis geboekt naar West Canada en we zijn daar zo'n 3 weken zoet mee. Daarom willen we dit blog ook maar weer nieuw leven inblazen, want niks is leuker dan je ervaringen delen en ook af en toe reacties van het thuisfront te ontvangen.
De reis die we gaan maken heet Mountain Country en als je daarop googlet vind je hem bij veel reisorganisaties. Het is een individuele rondreis met huurauto en alle hotels liggen ook al vast. Van avontuurlijk reizen kun je ons dan ook niet betichten, wij houden van weten waar we aan toe zijn.
Op het kaartje zie je waar we zoal zullen komen en we hopen vooral veel van de prachtige natuur te gaan genieten. Het lijstje met te spotten dieren bevat: beren, adelaars, orka's, dolfijnen, zeehonden en walvissen. Moet lukken!
Nog een paar weekjes wachten en dan geven we de sleutel van het huis weer af aan mijn moeder en stiefvader, want inbrekers hebben bij ons geen kans. Zeker niet nu de buurman een extra stevige schutting heeft neergezet. Over een paar weken weer meer!