Vancouver voor beginners

Als je zoals wij maar 1 dag hebt om Vancouver te ontdekken, dan pak je de makkelijke optie: de hop-on, hop-off bus van Bigbus.ca. Deze rijdt langs alle bezienswaardigheden en onderweg wordt er ook nog van alles verteld over wat je ziet. Maar voordat we in de bus konden stappen, moesten we nog wat uurtjes overbruggen, want om kwart voor 7 zaten we aan het ontbijt en om half acht waren we klaar voor onze ontdekkingstocht (jetlag zorgt voor een lange dag om van te genieten), maar de bus begon pas rond 9 uur te rijden.

Totempalen in Stanley Park

We hebben daarom een 2e, en deze keer succesvolle, poging ondernomen om wat van Stanley Park te zien. Om het hele park heen ligt een mooi wandel/fietspad (fietsen is hier echt een rage voor toeristen) en we konden in alle rust genieten van het uitzicht op de skyline van Vancouver. En passant nog even een verzameling totempalen op de foto gezet en in de verte de Lion's Gate Bridge, waar we morgen overheen hopen te rijden als we de stad weer verlaten. En toen was het even zoeken naar de rode Bigbus, die gelukkig ook nog lekker leeg was.

Mathijs onder de indruk van de steamclock

We hebben 2 delen van Vancouver bezocht met de bus, namelijk Chinatown en Gastown, beide de wat oudere delen van de stad. In Chinatown (een van de grootste ter wereld) was het nog erg rustig, te vergelijken met Hong Kong, waar je ook niet voor 11 uur een winkel hoeft te bezoeken, want niks is er open. Dat krijg je dan met je jetlag. De Sun Yat Sen Garden was een mooi stukje groene oase in de stad en deed ook denken aan wat we in China ooit gezien hebben. Tussen Chinatown en Gastown liepen we langs een wat minder toeristisch stukje van Vancouver en moesten we slalommend tussen de zwervers, met karretjes vol blikjes en plastic flessen, drugsverslaafden en algemeen wazige types ons een weg banen. In Gastown was het een stuk drukker op straat,  met hordes toeristen die zich stonden te vergapen aan de ietwat "underwhelming" steamclock (een klok die ieder kwartier een deuntje laat horen met stoomfluiten) en de grote hoeveelheid winkels met toeristenmeuk. We zijn er nog even de Vancouver Lookout op geweest, met de lift naar een uitzichttoren op 168 meter hoog van waar je een mooi uitzicht over de stad hebt.

Met de bigbus reden we toen terug naar Stanley Park, waar nog de mogelijkheid was om met een andere shuttle het park helemaal rond te rijden. Een klein uurtje moesten we ons toen overgeven aan chauffeur Larry, die vooral bij de Canadese en Amerikaanse passagiers erg in de smaak viel en zelf het hardst lachte om zijn flauwe grappen. 1 voorbeeld: we passeerden een stel op een tandem, Larry sommeerde de mensen te stoppen en vertelde de man voorop dat zijn partner niet meetrapte. Lachen gieren brullen dus. Not. 1 tip dus: als je de Stanley Park shuttle wilt nemen, vraag dan eerst even of Larry dienst heeft.
Vanavond wordt het waarschijnlijk Thais eten, want dat doen we wel een keer altijd als we ergens in het buitenland op vakantie zijn en hier is de keuze qua buitenlands eten echt enorm te noemen, dus ook Thais zit er tussen. Over Sushi bars struikel je trouwens, maar dat is aan ons weer niet zo besteed. Morgen rijden we de stad uit naar Harrison Hot Springs, wat zo'n 125 km verderop ligt. Wordt vervolgd!

Breaking! Groenland is helemaal niet groen.

Het was eindelijk zover. Onze reis naar Canada ging beginnen. De eerste dag van zo'n vakantie is niet de dag waar ik het meeste naar uitkijk, vliegen blijft voor mij een noodzakelijk kwaad. Maar dit moet toch wel een van de meest gesmeerd lopende vluchten zijn die we ooit gehad hebben. We vlogen met Air Transat, en hadden wat extra geld uitgegeven voor een upgrade naar de Club Class. En dat was het meer dan waard! Het begon het al bij het inchecken, waar we zo de hele rij voorbij konden lopen naar een aparte balie. En bij de security konden we weer langs dezelfde rij lopen. In het vliegtuig hadden we lekker ruime stoelen met zelfs voor mij voldoende beenruimte. Er zat nog geen twintig man in de Club Class, maar we hadden wel twee stewardessen tot onze beschikking, die ons volpropten met eten en drinken.

De vlucht zelf was ook niet verkeerd, behalve dan dat hij erg lang was. Maar geen turbulentie, en zo nu en dan prachtig uitzicht. Op IJsland, op Groenland, dat helemaal niet groen blijkt te zijn maar vooral zwart en wit, en de laatste paar uur op Canada. Heel veel meren, en het laatste stuk voor Vancouver de Rockies, met prachtig besneeuwde bergtopen die boven de wolken uitsteken.

Ook op Vancouver Airport liep alles gesmeerd, de paspoortcontrole ging redelijk snel, en we hadden als een van de eersten onze koffers (lang leve de Club Class). Daarna naar de Avis voor de huurauto, waar we ook nog gratis een upgrade kregen. Dus we rijden rond in een Chrysler 300, een echt Amerikaans slagschip. De TomTom doet het gelukkig ook, dus om een uur of half drie ploften we op ons bed in ons hotel in downtown Vancouver.

Uitzicht vanaf het balkon van onze hotelkamer

Na kort uitgerust te hebben, zijn we toch nog even de stad ingelopen, richting Stanley Park. Maar na zo'n lange vlucht en met het tijdsverschil waren we gewoon te moe om nog iets zinnigs te doen. Dus rond 6 uur hebben we nog een hapje gegeten en om 8 uur lagen we in bed. Vandaar dat ik nu om half zeven 's-ochtends zit te bloggen. Vandaag gaan we Vancouver verkennen!

Canada Mountain Country

Het gaat er weer van komen. We hebben dit jaar een reis geboekt naar West Canada en we zijn daar zo'n 3 weken zoet mee. Daarom willen we dit blog ook maar weer nieuw leven inblazen, want niks is leuker dan je ervaringen delen en ook af en toe reacties van het thuisfront te ontvangen.
De reis die we gaan maken heet Mountain Country en als je daarop googlet vind je hem bij veel reisorganisaties. Het is een individuele rondreis met huurauto en alle hotels liggen ook al vast. Van avontuurlijk reizen kun je ons dan ook niet betichten, wij houden van weten waar we aan toe zijn.

Op het kaartje zie je waar we zoal zullen komen en we hopen vooral veel van de prachtige natuur te gaan genieten. Het lijstje met te spotten dieren bevat: beren, adelaars, orka's, dolfijnen, zeehonden en walvissen. Moet lukken!
Nog een paar weekjes wachten en dan geven we de sleutel van het huis weer af aan mijn moeder en stiefvader, want inbrekers hebben bij ons geen kans. Zeker niet nu de buurman een extra stevige schutting heeft neergezet. Over een paar weken weer meer!

Weer thuis

Woensdagavond waren we weer thuis, na een lange terugreis van Los Angeles, via Londen. Gelukkig hadden we verder geen noemenswaardige vertragingen (alleen die file op de A9 vanaf Schiphol) en intussen zijn we aan het bijkomen van alles. Het slaapritme is nog wat verstoord en de was moet ook nog verder gedaan worden, maar we zijn al vrij snel weer in onze oude gewoontes teruggevallen. Net of je niet bent weggeweest. De katten waren erg blij ons terug te zien en nog steeds lopen ze de hele tijd achter ons aan en zet eentje het 's nachts op een miauwen als wij proberen te slapen, maar ook zij zullen wel snel weer gewend zijn.

Als we terugkijken dan hebben we mooie dingen gezien en gedaan, waarvan een paar hoogtepunten:
- de dag rond Queenstown met de 4wd van Pure Glenorchy
- het Otago schiereiland bij Dunedin met de pinguins en albatrossen
- de dag naar het onbewoond eiland bij Fiji
- de helicoptervlucht bij Franz Josef (hoewel we daar meer hadden gehoopt te zien)
- de boottocht bij de Bay of Islands

Van alle hotels was dat in Fiji wel het mooist (maar ook het duurst) en verder was Skycity in Auckland voor herhaling vatbaar vanwege de hele ruime kamers en de centrale plek. We kunnen iedereen Nieuw Zeeland aanraden als ideaal vakantieland. Veel ruimte, aardige mensen, prachtige en afwisselende natuur en rustige wegen. En ze spreken er ook nog een taal die je kan verstaan (hoewel het accent wel even wennen is). Wat wil je nog meer? Fiji is vooral leuk als je wil ontspannen, maar dan kun je het beste tussen mei en oktober gaan. En de tour van Warner Bros studios was echt de moeite waard als je zoals wij van film en tv houdt.

En nu? Even omschakelen en dan maandag weer aan het werk, maar met onze gedachten zijn we nog ver weg. We zijn stiekem alweer aan het nadenken over de komende zomervakantie, dus dit blog zal ook zeker een vervolg krijgen. Bedankt allemaal voor het meelezen en meeleven en voor alle reacties die we hebben gehad. We hebben een mooie tijd gehad en zullen hier nog lang aan terugdenken.

Sterren spotten

Gisteren was een leuke dag in Hollywood. Eerst zijn we naar Warner Brothers gereden waar we een VIP tour van 2,5 uur hebben gedaan over het studioterrein. Daar moesten we toch wel wat sterren kunnen spotten zou je denken, maar het is gebleven bij 2 hoofdpersonen uit Big Bang Theory, wat wij eigenlijk nooit kijken omdat het niet zo grappig is. Maar goed, niet getreurd, we zijn wel geweest op de set van The Mentalist en Two and a Half Men en ik heb op de bank gezeten van het cafe uit Friends, Central Perk, wat wel mijn favoriete serie is. Verder reden we rond door namaak straten en keken we rond in huizen die o.a. voor The Gillmore Girls worden gebruikt (wat we ook nooit kijken). We kregen veel uitleg over hoe een film maken in z'n werk gaat en in een museum was er een hele verdieping over alleen maar Harry Potter. Ik was happy. :-)

Het is echt een enorm terrein van Warner, met allerlei grote hallen waar complete set worden gebouwd, een  enorme collectie "props", oftewel spullen die ze gebruiken om sets aan te kleden en een hele reeks sound studio's, waar grote films zijn opgenomen. In de namaakstraten werd hier een daar gewerkt aan sets en werden parkeermeters, straatlampen en deurknoppen geïnstalleerd om de straat echt te laten lijken. Ook was er nog een aparte hal waar allerlei auto's en motoren uit o.a. The Matrix, Harry Potter en The Dukes of Hazzard stonden. Daar mochten we ook nog even voor een groen scherm poseren met een toverstaf en aan het eind kregen we een bijzonder foute foto van ons beide mee. Die kunnen we bewaren bij de foute foto uit Hong Kong.

Gistermiddag hadden we een hele late lunch bij Venice Beach en hebben we daar nog wat rondgelopen tussen de stalletjes vol foute kettinkjes en kraaltjes, nog foutere schilderijen, rasta petjes, tattoo shops en winkels waar ze leurden met "medicinal marihuana". Er werden nog ergens opnames gemaakt voor een reclamespotje dus daar hebben we ook nog even gekeken. Verder was het een rustige avond, met een prachtige zonsondergang boven de Stille Oceaan op Santa Monica beach.

En nu zit de reis er dus zo goed als op. Helaas moeten we nog wel een stukje vliegen. Eerst zo'n 10 uur naar Londen en dan nog 4 uur wachten en naar huis. We hopen morgenmiddag rond 5 uur te landen. Zal wel even weer wennen zijn, kou, regen, winter, maar verder is het altijd ook weer leuk om iedereen weer te zien en onze katten te kunnen knuffelen. Tot in Nederland dus!

LA verkennen

En daar waren we weer! Gisteren zijn we aangekomen in LA na een vliegreis van bijna 10 uur. We vertrokken om 11 uur 's avonds en kwamen dezelfde dag om 12 uur 's middags aan. Extra dagje vakantie dus. Bij aankomst konden we vrij snel een busje van het autoverhuurbedrijf vinden en hebben we nu voor 3 dagen de beschikking over een Dodge, natuurlijk zilvergrijs. We rijden weer aan de goeie kant van de weg en omdat we ook even een Garmin apparaat erbij hadden geregeld waren we zonder omrijden al vrij snel in ons hotel in Santa Monica.

De plek van ons hotel (zie links) is prachtig, centraal in Santa Monica, 1 straat verwijderd van 3rd street promenade, het voetgangersgebied vol winkels en restaurants. Nadeel van zo'n plek is wel dat het er op zaterdagavond erg onrustig is op straat, dus het duurde wel even voor we de slaap konden vatten. Beetje jetlag is er ook nog bij, maar desalniettemin stonden we vanochtend weer vroeg op om te genieten van ons "complimentary continental breakfast". Gisteren toen we aankwamen vonden we het al wat vreemd dat de dame achter de receptie wees naar een hoekje in de hal waar we zouden ontbijten en vanochtend troffen we daar 2 kannen koffie en thee en 1 vitrine met onbelegde broodjes aan. Dat was het ontbijt. We weten dat dit in de VS ook veel beter kan, dus zijn we meteen maar even de hoek om gelopen waar we een ommeletje konden bestellen.

We dachten dat het een goed idee zou zijn om de hop-on-hop-off bus te nemen, want die ging uiteindelijk de hele stad door. Maar al snel kwamen we erachter dat 13 graden toch echt wel fris is als je bovenin zit en we al met al 4 uur in die bus moesten zitten om alles te zien en dus zijn we niet verder gegaan dan Rodeo Drive waar we even hebben gespeurd naar beroemdheden, maar niks bijzonders hebben gezien, behalve vele andere toeristen zoals wij die bij iedereen met een zonnebril en een petje zich afvroegen welke ster erachter schuil zou kunnen gaan. Terug in de bus werden we beziggehouden met allerlei feitjes over locaties die we tegenkwamen en in welke films die zoal te zien waren. Er was nog een vreemde obsessie met OJ Simpson te bespeuren, want tot 3 keer toe in het commentaar werd er wel weer aan iets gerefereerd wat met hem en zijn rechtszaak te maken had.

Terug bij het hotel hebben we de auto gepakt en zijn we naar Hollywood Boulevard gereden. Hier waren we 10 jaar geleden ook al eens, maar nu hebben we nog maar een keer de Walk of Fame voor een deel afgelopen. Wel lastig om mensen te ontwijken trouwens, als je steeds naar beneden loopt te kijken. We hebben ook het "Ripley's Believe it or Not" museum bezocht, met allemaal bizarre zaken zoals enge foto's van mensen die doorboord waren door buizen en het hadden overleefd, een echt "shrunken head" van een kanibalenstam en mensen die de raarste dingen konden doen met hun tong (don't ask). Bij het Chinese Theatre waren nog wat hand- en voetafdrukken van grootheden te vinden, waaronder die van "neef" Will Smith, dus even kiekje gedaan. En niet te vergeten "held" Steven Segal. En toen werd het om 5 uur ineens donker! Echt erg vroeg, dus in het donker zijn we weer teruggereden naar het hotel.

Vanavond lekker gegeten bij Yankee Doodle's (niet te verwarren met hetzelfde restaurant uit Assen) en daarna aangeschoven voor een bakkie bij The Coffee Bean, want daar heb je gewoon 2 uur gratis internet. En de koffie is ook best te drinken. Straks eens kijken of we de slaap kunnen vatten. Voor morgen zijn er wat vage plannen voor Warner Bros Studios en verder zien we wel weer.

Hello Netherlands!

Wanneer het personeel van het hotel je begint aan te spreken met “Hello Netherlands” dan weet je twee dingen: er komen hier niet heel veel Nederlanders, en het wordt tijd om weer ergens anders heen te gaan. Dat laatste wordt ook ingegeven door het weer, want dat wordt er niet beter op. We hebben de eerste dagen hier nog geluk gehad met het weer, want inmiddels regent het de afgelopen twee en een halve dag al af en aan. Af en toe komt het met bakken de lucht uit.

De afgelopen twee dagen hebben we dan ook bijzonder weinig gedaan. Een beetje lezen, een beetje zwemmen, een hapje eten in Port Denarau, een beetje gamen, filmpje kijken, dat soort werk. Weinig noemenswaardig, of het moet mijn aansteker zijn die spontaan een gigantische steekvlam produceerde. Gelukkig was de schade niet meer dan een paar verschroeide haren op mijn arm. Echt een Hong Kong kwaliteit aansteker. Gisteravond hebben we nog wel heerlijk gedineerd in het meest chique restaurant in het resort. Was niet goedkoop, prijzen vergelijkbaar met een Nederlands restaurant, maar wel erg goed.

Vanavond nemen we de tijdmachine naar Los Angeles. We gaan zaterdagavond weg en komen zaterdagmiddag aan, toch wel een vreemd idee. De weersvoorspelling voor LA is gelukkig wel goed, 17 graden met een zonnetje. Dus daar gaan we ons nog wel een paar dagen vermaken, en geleidelijk weer richting Nederlandse tijd en klimaat.