Bay of Islands naar Rotorua

Vandaag was vooral een auto-dag, want we moesten van Paihia bij de Bay of Islands naar Rotorua, bijna 500 kilometer naar het Zuiden rijden. Dat ging gelukkig heel voorspoedig, voor zover dat mogelijk is op tweebaanswegen waar je niet harder dan 100 mag en meestal niet harder dan 80 kan omdat het allemaal heel bochtig is. Rond Auckland (been there, done that) was het nog even heel druk, maar file was er gelukkig niet bij. Ik vraag me af of ze dat hier eigenlijk wel kennen, want over het algemeen is het vrij rustig in het verkeer.

Rotorua staat bekend als toeristen uitvalsbasis voor de vele omliggende vulkanische bezienswaardigheden, waar we morgen een aantal van willen bekijken. Toen we naast ons hotel uit de auto stapten werden we meteen geconfronteerd met een vrij smerige zwavelstank die van het meer naast het hotel afkomstig bleek te zijn. Even wennen dus, net als aan de vele zeemeeuwen die luid krijsend boven de “sulphur flats” aan de rand van het meer rondvliegen. De stad is niet heel spannend, veel bedrijven, veel grote keten-namen als MacDonalds, KFC, Pizza Hut en in het centrum nog een hoeveelheid restaurantjes met vooral Aziatisch eten.

In de omgeving van de stad zijn vele geisers te vinden, iets wat we nog nooit hebben gezien en verder zijn er borrelende warme bronnen in bijzondere kleuren en meerdere modderpoelen. Bij de plaatselijke iSite hebben we een paar folders gehaald en daar 2 parken uit gekozen voor morgen en eentje voor overmorgen als we weer verder naar het Zuiden rijden. De avond houden we de ramen goed dicht omdat er zwermen kleine “trout flies” rond het hotel schijnen te vliegen. Weliswaar niet schadelijk voor mensen, maar toch niet prettig om binnen te hebben lijkt me.

Wist je dat...

.. het in Nieuw Zeeland 12 uur later is dan in Nederland?
.. we beide een week lang af en toe het gevoel hadden op een boot te zitten?
.. dit een bijverschijnsel van jetlag schijnt te zijn?
.. we af en toe ook echt op een boot zaten?
.. het slapen wel steeds beter gaat?
.. Mathijs nog steeds af en toe aan de verkeerde kant in de auto wil stappen?
.. Annet na 50 meter van de kamer in Paihia naar het zwembad te hebben gelopen al verbrande voeten had?
.. Mathijs even in zee heeft gezwommen?
.. de Nieuw Zeelanders allemaal bijzonder vriendelijk zijn en meteen willen weten wat je van hun land vindt?
.. je deze vraag altijd positief dient te beantwoorden?
.. we korting krijgen bij de supermarkt met een speciaal travellers pasje?
.. dit alleen maar blijkt te zijn voor enkele producten?
.. Chinezen altijd aan het bellen zijn, ook hier in Nieuw Zeeland?
.. Mathijs al aardig over het verlies van zijn iPhone 3GS heen is, nu hij met een iPhone 4 kan pielen?
.. huurauto’s hier over het algemeen zilvergrijs zijn?
.. wij rondrijden in een zilvergrijze Hyundai Sonata?
.. we ons bij elke boom en elke vogel die we zien afvragen hoe die heten?
.. we daardoor merken dat het toch wel erg handig is als we dat soort dingen even op internet zouden kunnen opzoeken?
.. Annet de pohutukawa-boom erg mooi vindt?
.. Maori namen erg lastig te onthouden zijn?
.. het hier in Paihia voor het eerst in weken weer eens goed geregend heeft vanavond?
.. dit van ons niet had gehoeven?

Grote bomen en geschiedenis

Vanochtend was het weer tijd een stukje te rijden, dit keer overdwars naar de westkust, naar het Waipoua Kauri Forest. In dit beschermd natuurgebied zijn de grootste kauri bomen van het land te vinden, dus die wilden we wel even zien. Onderweg erheen hebben we een gadget van de autoverhuurder geïnstalleerd, een apparaatje van Tourism Radio, dat via een frequentie op de autoradio muziek uitzendt en op basis van GPS ook nog wetenswaardigheden meldt van het gebied waar je op dat moment rijdt. Een goed idee, we kregen allerlei informatie en hadden er ook nog lekkere muziek bij. Alleen was er af en toe een reclameboodschap van hotel X of kayakverhuurder Y, maar dat namen we maar voor lief. Wij hadden het nog nooit eerder gezien, gat in de markt voor Nederland misschien, of bestaat zoiets daar al?

Voor Waipoua maakten we nog even een koffie en wc-stop in Opononi, waarover via Tourism Radio een aandoenlijk verhaal werd verteld van een dolfijn die daar in 1955 en 1956 duizenden mensen schijnt te hebben getrokken omdat hij zo tam was en met de kinderen speelde. Helaas is het beestje na 2 zomers dood aangespoeld. We pinkten even een traantje weg bij het standbeeld van Opo... Verder maakten we nog even een foto van de immense zandduinen aan de overkant van de baai.

De gigantische kauri bomen waren indrukwekkend te noemen. Eerst stopten we bij de oudste en hoogste (Tane Mahuta) van 51 meter hoog en daarna bij de dikste (Te Matua Ngahere) met een doorsnee van 16,4 meter. Ook stonden er nog 4 reuzen bij elkaar die de 4 Sisters genoemd worden. Al met al een prachtig bos met heel veel kauri’s, zelfs in de stromende regen waar we een uur in rondliepen was het een mooie wandeling. De temperatuur was wel nog steeds boven de 20 graden en af en toe was het bijna een broeikas te noemen.

Op de terugweg maakten we een korte koffie en wc stop in Nawere, waar verder weinig opzienbarends over te melden is en daarna reden we naar Kerikeri, wat even boven Paihia ligt en voor ons het meest noordelijke punt van deze reis zal zijn. In Kerikeri is nog wat geschiedenis van de eerste Europeanen in Nieuw Zeeland terug te vinden, zoals het eerste houten en het eerste stenen huis in het land. Heel handig hadden ze die naast elkaar gebouwd, makkelijk voor de foto.

Vanavond nog een lekker hapje gegeten aan het strand van Paihia en dan gaan we zo proberen een internetverbinding te vinden die sterk genoeg is voor het uploaden van foto’s, want dat is vaak best lastig. Morgen is het tijd voor een lange rit naar Rotorua, dat een paar uur rijden onder Auckland ligt.

Bay of Islands

Vandaag een dagje om de Bay of Islands te verkennen, en er is maar één manier om dat te doen: per boot. Dus vroeg opgestaan, want we moesten ons om kwart voor negen melden voor een boottocht van een halve dag door de Bay of Islands. Er was regen voorspeld, dus de regenjas en fleece-vesten gingen in de tas. Gelukkig kunnen ze het weer hier ook niet voorspellen, want alhoewel de dag grijs begon, werd het steeds mooier en warmer.

De boottocht leverde alles wat we ervan verwacht hadden. Allereerst een hele school met dolfijnen die vrolijk in het water sprongen en meezwommen met toeristen van een andere boot (swimming with dolphins was een andere cruise). Daarna langs allerlei eilandjes en rotsformaties om tenslotte uit te komen bij de “hole in the rock”, een soort natuurlijke poort in een eilandrots waar de boot net doorheen kon varen. Bij slecht weer deden ze dat niet, maar dat probleem hadden wij gelukkig niet. Tenslotte legden we aan bij Urupukapuka Island, het grootste eiland in de baai. In een uur tijd kregen we daar een lesje Maori-geschiedenis van een Maori. Hij sprak gelukkig wel Engels, want aan die Maori-taal is geen touw vast te knopen. Hij lulde wel vijf kwartier in een uur, en dat achteruitlopend terwijl wij achter hem aan sjokten. De zon was inmiddels volop gaan schijnen en dat levert natuurlijk prachtige plaatjes op.

De tocht eindigde voor ons in Russell, een klein dorpje tegenover Paihia aan de andere kant van het water. Nadat we daar geluncht hadden, hebben we de ferry teruggenomen naar Paihia. We verblijven in een motel, en daar hebben ze ook een wasgelegenheid, dus tijd om wat kleren schoon te maken. Terwijl de wasmachine draaide, ben ik lekker even in de baai gaan zwemmen, hopende dat ik niet te erg zou verbranden.

Aan het eind van de middag naar de Waitangi Treaty Grounds gereden, dat is de plek waar een verdrag werd getekend tussen de Engelsen en de Maori dat later door beide partijen anders werd uitgelegd. Er is een 35 meter lange Maori-kano, het Treaty House en een Maori-ontmoetingshuis. Allemaal best aardig, maar niet de 25 dollar waard die je er als niet-Nieuwzeelander voor neer moet tellen. We een prachtig aangelegd terrein.

Aangezien we in het motel een studio met keuken als verblijf hebben, besloten we dit keer maar eens zelf te koken, voor de afwisseling. Dus boodschappen gedaan en prima gegeten. Morgen nog een dag hier, dan gaan we naar de westkust toe waar we de grote Kauri-bomen hopen te aanschouwen.

Eerste stukje rijden

Vandaag hebben we Auckland achter ons gelaten en zijn we naar het Noorden gereden, naar Paihia aan de Bay of Islands. We vertrokken met miezerige motregen, dus het was niet heel erg om te gaan. Bovendien hadden we na zoveel dagen steden wel behoefte aan wat rustigers, dus een paar uur rijden hadden we daar graag voor over.

Het is ongeveer 3,5 uur rijden als je rechtstreeks zou gaan, maar wij zijn onderweg eerst nog even gestopt in Whangarei, waar we de plaatselijke waterval hebben bekeken (25m hoog) en ook de eerste kauri bomen.  Deze boomsoort komt alleen in Nieuw Zeeland voor en dan ook nog maar op een paar plekken op het Noordereiland, dus dat is best wel bijzonder. Ze zijn enorm hoog en groot in de omvang, beetje vergelijkbaar met de redwoods in de VS. We zijn van plan er overmorgen nog meer te gaan zien.

Omdat we even van de gebaande weg af wilden gingen we vanuit Whangarei naar de kust, lang Ngunguru en Tutukaka (erg grappig, die inheemse namen hier). We stapten zo het paradijs in, wat een prachtige blauwe zee en mooie eilanden! Je schijnt hier ook 1 van de tien mooiste duikplekken op aarde te hebben, alleen kunnen wij dat niet, dus dat nemen we dan maar aan. Bij een kijkje in de marina zwom er zowaar een grote pijlstaartrog voorbij, Kelly Tarlton's eat your heart out! De weg naar de kust en weer terug was bijzonder bochtig, een goede manier voor Mathijs om de auto eens goed te leren kennen. Opvallend waren trouwens de vele platgereden possums op de weg, die hier een echte plaag schijnen te zijn. We hebben alleen nog maar dooie exemplaren gezien, misschien komen we nog eens levende tegen.

Paihia is een echte toeristenplaats, met veel mogelijkheden om je op het water te vermaken en genoeg restaurantjes en winkeltjes voor als je dat niet wil. We hebben meteen voor morgenvroeg een Island cruise (met gegarandeerd dolfijnen spotten) geboekt, en daar moeten we al om half 8 ons nest voor uit. Dit is toch geen vakantie meer?! Wat wel aardig is, is het weer. Onderweg liep het kwik zelfs even op naar 30 klein nulletje C en hier in Paihia is het rond de 27 overdag. De studio in het motel dat we hier hebben is basic, maar prima en we hebben ook nog even in het zwembad gelegen. Toch wel een beetje vakantie dan...

Auckland dag 2

Nog een dagje Auckland en het is nog steeds prachtig weer. Vanmorgen een harbour cruise gedaan. De trip duurde anderhalf uur en leidde ons eerst naar Rangitoto, een vulkanisch eiland op een half uurtje varen van het centrum. Onderweg een mooi uitzicht op de skyline en de haven van Auckland. Op Rangitoto een korte stop, maar dan ook echt kort (10 minuten). Vervolgens langs Devonport waar we een dag eerder geweest zijn richting de Auckland Harbour Bridge. Onder de brug door en van daaruit weer terug richting het centrum. Al met al een plezierig tochtje, maar niet echt spectaculair.

Het spektakel zou ’s-middags komen met een bezoek aan Kelly Tarlton’s Underwater World. Deze “Antarctic Encounter” ligt een minuut of 15 rijden buiten het centrum. Gelukkig hebben een gratis shuttle bus vanaf ons hotel erheen. Deze kwam wat laat aan, want de bejaarde chauffeur had eerst nog even moeten tanken. Tsja. Maar goed, uiteindelijk aangekomen bleek het geheel toch nogal “underwhelming”. Eerst door een nagebouwd zuidpoolstation uit het begin van de 20e eeuw. Vervolgens met een soort treintje – zij noemen het een snow cat – langs de pinguins. Dat was wel erg leuk, het blijft een genot om naar dat soort onhandig ogende beesten te kijken en je kreeg ze wel van heel dichtbij te zien. Vervolgens nog een aquarium waar je onderdoor ging over een lopende band. Vooral veel hetzelfde eruit ziende vissen en verder weinig aankleding. Tenslotte nog wat losse aquariums met exotisch vissen. En dat was het dan, nog geen uur binnen geweest. 25 euro, alstublieft, dank u wel.

Dan nog maar even ergens koffie drinken en dit blogbericht schrijven. Morgen gaan we de grote stad verlaten richting de Bay of Islands.

Auckland dag 1

Vandaag stond in het teken van Auckland verkennen. Allereerst zijn we de Sky Tower opgegaan (gelukkig met een lift) waar we vanaf 220m hoogte een mooi uitzicht over de stad hadden en ons goed konden oriënteren. Het was stralend weer vandaag, rond de 24 graden en in de zon nog best wel warm. We konden ver kijken vanaf de Sky Tower en zagen dat dit wel even wat anders is dan Hong Kong. Kleiner, veel laagbouw en veel groen in de buitenwijken.

Na de Sky Tower stapten we op The Link, een handige buslijn die een rondje Auckland rijdt. De missie: een iPhone 4 kopen voor Mathijs. Bij de eerste de beste winkel in Newmarket waar we binnenliepen is het gelukt en met een prepaid sim-kaart en nog een bescheiden data-plan is hij weer helemaal gelukkig.

De buitenwijken Parnell en Newmarket waren voornamelijk voor het winkelen leuk, verder is opvallend hoeveel houten huizen hier staan. Prachtige, meest al wat oudere villa’s met in sommige gevallen ook nog eens een spectaculair uitzicht vanuit de achtertuin. Wel zagen we in de etalage van een plaatselijke makelaar dat je daar al gauw een paar miljoen Nieuw Zeelandse dollars voor moet neertellen.

In de middag hebben we Devonport bezocht, een buitenwijk die aan de overkant van het water ligt, dus de ferry genomen. Vanaf het water hadden we prachtig uitzicht op de Auckland skyline die bescheiden is te noemen. In Devonport haalden we bij de i Site (toeristeninformatie) een wandelfoldertje en liepen we een rondje. Het voelde helemaal niet meer stads aan, maar heerlijk rustig en gemoedelijk met opnieuw mooie villa’s en ook wat kleine, bijna verlaten strandjes. Best mooi wonen dus.

’s Avonds hebben we bij een goed Thais restaurant gegeten (beter dan dat in Hong Kong) en daarna hebben we op de hotelkamer nog geprobeerd het GPS apparaat van de autoverhuurder te doorgronden, want overmorgen rijden we door. Maar morgen eerst nog 1 dag in Auckland.